11 Ocak 2013 Cuma


Le Grand Voyage / Büyük Yolculuk


“Sanatın amacı” der laovrazhe’li Yönetmen Andrei Tarkovsky “insanı ölüme hazırlamaktır.


Hac yolunda bir baba-oğul....
    Fransa'dan Mekke'ye uzanan ve Türkiye'den de geçen bu yolculuk boyunca karşılarına çıkacak her insan ve olay, baba oğulun hem birbirlerini, hem dünyayı daha iyi tanıması için bir fırsat oluyor. Özgür Adamlar filminde tanımıştım  Ismaël Ferroukhi'yi. Yönetmen Le Grand Voyage filminde de konuyu işlerken ciddi bir sakinliğe büründüğü aşikâr. Film izlemeye başladığımda, empati kurmak yerine kendimi o yolculukta hissettim.

  Sekiz gün süren bu yolculukta; okuma yazma bilmeyen bir baba, Fransız sevgilisini gizleyen bir çocuğun asi ve şımarık isteklerine sabrediyor. Bence karakterler o kadar yerinde oynamış ki,  çocuk yani Reda Avrupalı gibi ama özenti değil, baba Müslüman tutkulu bir Müslüman ama oğluyla arasında iletişimi kuvvetli değil.  Aslında iletişimin eğitimle kaynaklandığını düşünmüyorum. Günümüzde ki gözlemlediğim ebeveynlerin en önemli sorunu şu;  çocuklarının kendilerini eleştirmesine tahammülleri yok, tamam yok da o zaman eleştirmesine izin vermeden kendini yenilemeli ya da değiştirmeli bir ebeveyn.  Yemekte ağzını şapırdatarak yemek yiyen bir annenin bunu kimse eleştirmeden kendinin anlaması ve çocuklarının yanında "bile" buna özen göstermesi gerekir.. Ya da diş doktoru olan bir babanın dişlerini fırçalamamasının yarattığı tezatlık ve sorun elbette kendini ilgilendirir ama bunu gören bir çocuk “babam yapmıyor ben niye dişlerimi fırçalayacağım” demek yerine içten içe babasının karakter sorunu yaşadığını, laflarının itibarsız olduğunu düşünüyor.  Belki bunu kimseyle paylaşmıyor ama kafasında saygı noktasında bir sorgulamaya ve ileride ciddi bir eleştiriye dönüşüyor.  Reda'yı anlamayan babası hatta ona saygısızlık yaparak telefonunu çöpe atıyor, oysa bunu bir yabancıya yapamaz!  Baba rasyonel kayıtlarla sınırlı değil. Bu dünyaya ilişkin hiçbir beklentisi yoktur. “Kaybettiğiniz hiçbir şeye üzülmeyin; kazandığınız hiçbir şeye sevinmeyin, siz burada yalnızca misafirsiniz” anlamının biçim kazanğı bir kişliktir burada ki baba.  Gününü belirleyen tek ilke namaz ve namaz ibadeti ile gelen bir tür duru ve asîl hâl hakimdir üstünde.

   Türkiye gümrüğünde baba ve oğula yardımcı olan Mustafa isminde bir Türk de bu yolculuğa katılmak ister.
Mustafa Bektaşî kişliği ile pek tekin gelmez babaya, bu yüzden Reda’ya, “onun her dediğine inanma” uyarısında bulunur. Reda’yı içkili haliyle yatırdıktan sonra, Baba’ya kuşkulu bakışı seyirciye de yansır.

 İstanbul da mola verdiklerinde Mustafa, Reda’ya camileri tanıtır; sofia’nın Grek dilinde hikmet anlamına geldiğini, Sultan Ahmet Camiî’nin mavi çinilerinden dolayı mavi cami olarak adlandırıldığını anlatır. Oysa bu anda Baba bu camide bulunmanın şansına erdiği için zikir yapıp şükrünü ifâ eder, çinilerin rengi onun için neredeyse önemsizdir. Sofia’nın Grek dilinde hikmet anlamına geldiğini Mustafa bilir, ama bu hikmet ve bilgiyi Baba yaşayarak deneyimler. Yaşanmayan bilgi nasıl insanın kişiliğinden koparıp götürürse, az ama yaşanan bilgi o denli kişinin karekterini olgunca pekiştirir. Mesela; baba, Reda’nın içki içmesine yalnızca öfke duyar, ama otele getirdiği kadın ve muhtemel zina düşüncesi bütün ipleri kopartır. Baba’yı hiçbir özür durduramaz, “senin dininde bağışlamak yok mudur?”cümlesi söyleninceye değin. Ayrıca, Mustafa Reda ile bira içerken; “Bir bardak suya biraz şarap katarsan suyun rengi değişir ama bir denize şarap dökersen suyun rengi değişmez”  nefse göre söylenmiş değerlendirilmiş bir söz olmakla beraber araştırma merakı hissettim.

      Batılı bir birey olarak yetişmiş Reda’nın, öykünün sonuna değin davranışlarında inatçı ve direngen davranması, çalışmayı gerçekçi kılan en temel ögelerden biridir. Gözlerinden, yüz hatlarından ve ses tonundan neredeyse kusursuz bir biçimde yansıyan öfke, kızgınlık, kırılmışlık, umut ve zaman zaman hafif gülümseme ile Reda (Nicolas Cazalé ) kusursuz bir oyun çıkartır. Geleneksel davranma biçimiyle doğrularında aynı direngenliği ve inadı gösteren Baba(Mohamed Majd) benzer kusursuz oyun gücüne sahiptir.


Babanın "sen de namaz kıl, bırak bu işleri gelmişken hac yap bari" gibi baskıları yok. Çocuğun da sevgilisinin adını çöle yazmak dışında babasına "kendi" meselelerini anlatması veya ona karşı başkaldırısı filan da yok. Aksine çocuğun sonlara doğru "sen  Mekke'ye neden uçak değil de arabayla gitmek istiyorsun" sorusuna baba; - Denizin suları gökyüzüne yükseldiğinde şiddetini kaybedip yeniden saflaşır. Denizin suları buharlaşır, bulut olur. Buharlaşınca tazelenir. Bu yüzden at sırtında gitmektense yaya gitmek; arabayla gitmektense at sırtında gitmek; gemi ile gitmektense araba ile gitmek; uçakla gitmektense gemi ile gitmek daha sevaptır.” Kendi benliğini Allahın rızasında eritmeyi, geçici olan her şeyden yüz çevirip bu rıza doğrultusunda yolculuğu hedeflemektedir baba.
   Baba’nın Reda’ya vurduğu tokat ilişkiyi değerler çatışmasının zirvesine taşır. Reda bu bunalmışlıktan dağa ve dağın tepesinde esen rüzgâra sığınır. Baba’nın Reda’yı takip edişiyle dağın tepesine varması çalışmanın en görsel sahnelerinden birini oluşturur. Burada yalnızlık ve yalınlık her dördü için(Baba, Reda, dağ, rüzgâr) gerçek var oluşun en temel ögeleridir. İzlediğim de orada olmayı, rüzgarın tenime değmesini o kadar istedim ki. Sahneyi tekrar tekrar izledim neredeyse. Sonrasında baba’nın düşünüp Reda’ya önerdiği çözüm Reda’yı bir ikilem ve tam bir suskunluk içinde bırakır. Bu anda Reda, seyirci ile birlikte Baba’nın güçlü karakterinin farkına varır. 

Babası Reda'ya  -Okuma yazma biliyorsun ama hayatta öğrenmen gereken çok şey var diyerek Mustafa’nın parayı çaldığını iddia eder. Babanın da insanları tanımada ki başarısızlığını, Reda’nın sevgilisinin fotoğrafını arabada ararken eline geçen çorap içinde ki paradan anlayabiliyoruz. Babanın bir yerde insanları iyi tanımadığı ve hatta bilmeyerek iftira atmış olduğu ortaya çıkıyor. Ama bence insan, aklın düşürebildiği muhtemel kişilik zaaflarından masundur.  Kimse kusursuz değildir. Baba’nın gururundan doğan yanlışı eğer Reda bir kılıf ile örtbas etmemiş olsaydı, muhtemelen, Baba’nın duyacağı vicdan acısı yüzünden hac yolculuğu yarıda kalır, gerçekleşmemiş olurdu. Reda’nın burada ince düşünüş ve davranışı kendi deneyimini edinmeye başladığının başlangıcıdır. Mustafa cin ve bektaşî bir kişiliğe sahip olabilir, fakat asla para çalacak denli kötü değildir.

     Reda’nın “yaklaşıyoruz” sözünden sonra Baba-Oğulun yüzleri parlar, birinin bir şeyleri başarmış olmasından; diğerinin amacına yaklaşmış bulunmasından, duydukları haz ile hafif gülümserler. Reda arabanın içinde ezan sesi ile uyandığında kaybettiği fotoğrafı direksiyonun üzerine konulmuş bulur. Aşkın görkemini ve kutsallığını bir kelime telaffuz etmeden o denli anlatan muhteşem bir sahnedir bu. Baba, Reda'ya resimdeki kıza gitmesini ima eder. Reda'nın ilk hac görevi resimdeki kıza gitmektir. Düşünsenize sevdiğine, aşık olduğunuz adama gitmek sizin hac göreviniz, nasıl koşar adımlarla nasıl bir yürekle giderdim kim bilir.
      Reda inip arabanın üzerinden babasını hafif gülümseyerek izlediğinde Baba ehramını kuşanıp, tatlı sert bir bakışla Reda’ya bakar. Bu andan itibaren susar, artık konuşmaz. Kalabalık kâbeye doğru yol alırken okunan duâlar arasından Reda, Baba’ya akşama görüşeceklerini söylediğinde Baba lebbeyk duâsını okuyup yürümeye devam eder. Bu sahnenin insanların toplu dirilecekleri “haşir meydanı”na referans yaptığını sanıyorum. Herkesin ancak kendisini düşündüğü bu dirilişte baba oğluna yardım edemeyecektir.

     Akşam olunca geri dönmeyen babayı aramak için kendini insanların arasına atan oğul kendini morgda bulur. Kaybolan babayı arayacak son duraktır burası. Birine bakarlar o değil, diğerine bakarlar o değil, bir diğerine bakarlar yok o da değil sonra sıradakini bakarlar… Reda babasını görür. Öyle bir ağlar ki nasıl bir ağlamaktır o.  Sanki benim babam ölmüştü… duyduğum pişmanlık, dilemem gereken özürler, kaybetmenin korkusu, kime ne diyeceğim düşüncesi, nasıl oldu sabah beraberdik hissi, Allahım bu nasıl bir işti diyerek yanına iki büklüm kıvrılarak ağlaması, okunan o ayet, babasını yıkaması …. ve ağlayacağınız bir sürü duygu...
      Sinema tarihinin şahsımca “en güzel ölüm” sahnesini barından bir filmdir. Hiçbir ölüm içime böyle işlemedi.  Zaten, Le Grand Voyoge;  fransızca da "ölüm" olarak kullanılan bir kalıptır. Türkçeye çevrilirken "Büyük Yolculuk olarak çevrilmiş. Buyrun o sahne;


Ayrıca;
1)Filmde oğul rolünde ki Nicolas Cazalé fransızdır. Müslüman değildir. Oyunculuğunu müslüman bir ailenin asi çocuğunu abartısız çok sade ve iyi bir şekilde oynamış. 
2)Öykü boyunca, kaydadeğer bir husus, Baba-Oğulun hiçbir şekilde birbirlerine sarılmak gibi yapmacık bir davranışın içine girmemeleridir. Bunun, diğer birçok sinema örneklerinin aksine, çok doğru bir zihin ve davranma biçimi olduğunu belirtmeliyim. Bir alt damar olarak öyküyü güçlü kılan ögelerden biridir bu.
3)Film ele aldığı olayları örneğin; et yemek isteyen oğula alınan koyun, çığın altında kalan araba ve gereksiz uzatılmamış olay anlatımıyla ağır bir işleyişi olmasına rağmen sürükleyici bir hal alıyor.
4) Filmin sonunda ki Arapça parça İbn Arabi - Aş'tır Benim Adım ile Amina Alaoui' ye aittir. Buyrun;

Bilmeniz Gerekenler ;

FESTİVALLER VE ÖDÜLLER
 2004 Venedik FF En İyi İlk Film Ödülü
 2005 Mar del Plata FF En İyi Film ve Erkek Oyuncu Ödülleri
 2006 BAFTA Ödülleri En İyi Yabancı Film Adayı 

Filmin Künyesi
Yönetmen : Ismaël Ferroukhi
Senaryo : Ismaël Ferroukhi
Yapımcı : Humbert Balsan
Görüntü Yönetmeni : Katell Djian
Kurgu : Tina Baz
Müzik : Fowzi Guerdjou
Süre : 105 dak.
Yapım: Fransa / Fas
Tür : Dram
Türkiye Hakları : Ankara Sinema Kültürü Derneği
Dağıtım : Bir Film

Oyuncular
Nicolas Cazalé [Reda(oğul)]
Mohamed Majd (Baba)
Jacky Nercessian (Mustafa)
Kamel Belghazi (Khalid)
Erol Ataç (Gümrük memuru 1)
Sadık Deveci (Gümrük memuru 2)
Nihat Nikerel (Komiser) 





9 Ocak 2013 Çarşamba


İntikam Dizisi "styling" Değerlendirmesi

Yeni bir dizi başladı bildiğiniz üzere, iyi bir fil eleştirmeni olduğumu düşünerek diziyi eleştirmeye kalkmayacağım. Çekim ve tarih uyuşmazlığı hatalarından başlasam mümkün değil konudan çıkamam.  Sırf cazip dursun diye her lafı ayrı reklam kokan mesajlar beni benden alıyor J En iyisi o tarafına hiç girmemek.  Ben ekran görüntülerini alarak beğendiğim kıyafetleri size sunmak istedim. Çok Beğendim bu tasarımları. Ayrıca dizinin stylingi ise ismi güzel kendi güzel Hafize Çeliktürk imiş.








12 Aralık 2012 Çarşamba

Turkcell TEKNOLOJİ ZİRVESİ /2012  
       " Müşterilerinize sunduğunuz ürün ve servislere bir anlam katın. Tüm ürün ve servislerinizin şu 5 özelliğe sahip olması gerekir. Derinlik, Zeka, Zerafet, Kudret, Bütünsellik. Turkcell ürün ce servislerinde bu özellikleri hesaba katıyor."

     bu yıl üçüncüsü geçtiğimiz 20 Kasım 2012 tarihinde Haliç Kongre Merkezinde düzenlenen Turkcell Teknoloji Zirvesinin pogramı görünce katılma isteği duydum. Detaylı Programa aşağıdaki linkten ulaşabilrsiniz.
http://www.turkcell.com.tr/SiteAssets/Hakkimizda/genel/teknoloji-zirvesi-program-2012.jpg

Programın açılış konuşmasını Turkcell ceo su Süreyya Ciliv yaptı ardından ismini çok duyduğum, ama ünlü kitabı  "Girşimcinin Elkitabı"nı bir türlü okuyamadığım yazar, dünyaca ünlü teknoloji ve pazarlama gurusu ve "Evangelist" konseptini iş dünyasına kazandırdığını düşündüğüm kişi yani "Guy Kawasaki" devam ettirdi.
 Burada belirtmeliyim ki ciddi bir organizsayon sorunu oldu zira Guy'ın konuşmasını dinlemek için aldığımız kulaklıklar çalışmıyordu. Kawasaki, "İnavasyon Sanatı" başlıklı bir konuşma yaptı ve Turkcell'in sunduğu altyapı ve akıllı teknolojilerdeki öncü rolu ile Türkiyede ki şirketler için büyük bir şans olduğuna dikkat çekti. Turlcell Superonline'ın sunduğu 1000Mb/s internet hızını duyan Kawasaki, bu hızdaki bir internet için Türkiye'ye  taşınabileceğini  de söyledi. Konuşmasını devam ettirirken Üürn ve Servis üreticilerine şu tavsiyelerde bulundu. " Müşterilerinize sunduğunuz ürün ve servislere bir anlam katın. Tüm ürün ve servislerinizin şu 5 özelliğe sahip olması gerekir. Derinlik, Zeka, Zerafet, Kudret, Bütünsellik. Turkcell ürün ce servislerinde bu özellikleri hesaba katıyor."

-İnsanların ürünlerinizi satın alması için onlara daha fazla neden sunun
-Siz işinizi iyi yapın. Elebtte sizi çok sevenler kadar nefret edenlerde olacaktır.Bunda bir sorun yok.
-İnovasyon yapmak istiyorsanızmükemmeli bekleyerek vakit kaybetmek yerine hemen harekete geçmelisiniz.

Guy Kawasaki




Kahve molası sonrasında farklı slaonlarda farklı oturumlar yapıldı. Ben de "Şimdi Konuşma sırası Makinelerde" isimli oturuma katıldım. İSKİ Bilgi İşlem Daire Başkanı Çetin Çibuk'un verivi bir konuşması oldu burada sonrasında "Teknolojiyle Fark Yaratan Belediyecilik" oturumuna katıldım. Güngören, Beyoğlu ve Fatih Belediyelerinin yaptıkları çalışmaları dinleyip "Yeni Medya X.Y.Z Jenerasyonlarını Nasıl ele geçirdi" isimli oturuma katıldım. Moderatörlüğünü Serkan Kuzuloğlunun yaptığı oturumun konukları; Mustafa SANDAL, (Turkcell Reklamlarında oynadığı için sanırım) Sarp APAK ve Trendyol Kurucusu & CEO su olan Demet MUTLU idi.  Bence Serkan Kuzuloğlunun esprili bir moderatörlük yapmasıyla ve Demet Hanımın da çok tatlı gülümsemesiyle enerji dolu bir oturum oldu.
Kahve ve Yemek molalarında "Geveze" olarak bildiğimiz  radyo programcısı, çekilişler yaparak hediyeler dağıttı. Fuayedeki stand alanında, Turkcell ürün, servis ve çözümlerinin yanı sıra Turkcell iş ortaklaırnın ve tedarikçilerinin ürün ve servisleri tanıtılıp katılımcılara demolar yapıldı.

Ayrıca Zirvenin ev sahipliğini yapanTurkcell Kurumsal sorumlusu Selen Kocabaş, bu yıl ki teknoloji zirvesine 3.500 kişinin katıldığını belirtti, bence inanılmaz bir rakam tam günlük bir zirve için.
 Tüm oturumlar gün sonunda sona ererken kapanış konuşmaısnı yapmak üzere "Cem Yılmaz TKNLJ 2012 sahneye çıktı. Çok güldük, çok eğlendik zira Cem Yılmaz'ı bedava izlemenin mutluluğu ayrıydı :) daha bitmedi akşam partisini yapmak üzere isteğe bağlı olarak  başka bir slaonda kokteyl eşliğinde Model grubunun canlı performansını izledik, öğrendik, tanıştık, güldük eğlendik, çok güzeldi herşey :) Teşekkürler Turlkccell...

 
 
 
 



























9 Ekim 2012 Salı


           Git Gidebildiğin Yere / Okuma Tiyatrosu


      4Ekim 2012 de Fransız Kültür Merkezinde okuma tiyatrosu kapsamında bir oyun izledim. Marsilyalı Tiyatro Topluluğu Dynamo Théâtre’ın öncülüğünde ve Marsilya-Provans 2013 Avrupa Kültür Başkenti kapsamında yer alan bu tiyatro projesi için üç frankofon yazar, göz ve kadın temelarından yola çıkarak “kübist bir portre” oluşturmuşlar. Yazarlardan biri olan Sedef Ecer Türkiye’nin doğusundan Akdeniz’e uzanan bir yolculukla açıyor. Michel Bellier karakteri Marsilya’dan kuzeye götürürken, Stanislas Cotton ise öyküye son noktayı Belçikada’da koyuyor.  Ayrıca Türkiye’nin doğusundan göç etmek zorunda kalan, özgürlüğünü anlatan bir eşcinsel erkeğin hikayesini anlatıyor. Çarşaf giyinip kendini görünmez yapmaya çalışan ve günahtan, haramdan fazlasıyla korkan bir adamı ….  Ayrıca, kardşeim ve arkdaşlaırmla izlediğim bu tiyatroda Muhteşem Yüzyıl’ın Ayaz Paşa’sı Fehmi Karaaslan da okuma yaptı. Proje şimdiden bir çok tiyatronun programında yer almakta. Tiaytro okuması frasızca olarak yapıldı, üst yazı olarak ta çevirisi gerçekleşti. Dediğimiz gibi bu oyun üç frankofon tarafından yazılmıuş frankofon ne demek derseniz " fransızca konuşan insanlara denir" bunun açıklamasını yaparken Beyza da "tablacım neden Türkofon" diye neden bişey yok dedi??? cevaplayamadım!  :)Kesintileri olmasaydı, bütününü daha fazla anlayacağımı umuyordum. Gitmenizi öneririm.
Beyza için ise ayrıca bir etkinlik oldu.. Canım kardeşim ne çok seviyorum seni...


 





8 Ekim 2012 Pazartesi



GAME X Expo 2012

" Araba yarışı yapmak için bindiğim tam 45.000 $ lık Ferrari model bir araçta, kendimi Michael Schumacher gibi hissederek pisti dağıttım :) "

     Dünyanın en büyük dijital oyun şirketlerini ve önemli isimleri ağırlayacak olan GameX 2012, bu yıl TÜDOF’un da katkılarıyla gerçekleşirken, Game X 2012, şehrin en merkezi noktalarından olan Lütfi Kırdar Fuar Merkezi‘nde, 4-7 Ekim 2012 tarihleri arasında kapılarını ziyaretçilerine açtı.  Bende "Esenlerde Dijital Oyun Merkezi" projesi kapsamında fuarı ziyaret ederek biraz bilgi aldım. Fuarı oldukça başarılı ve potansiyel buldum. Oyun dünyasının kalbinin attığı Game X Fuarı, bu endüstrideki öncü şirketlerin yepyeni oyunlarını ve son teknolojilerini ilk kez meraklıların beğenisine sunduğu alanlar ile görkemli bir şöleninin ev sahipliğini üstlenmiş oldu kanımca. Araba yarışı yapmak için bindiğim tam 45.000 $ lık Ferrari model bir araçta, kendimi Michael Schumacher gibi hissederek pisti dağıttım :) Gençlerle dolu, bol heyecanlı bir fuardı. Tüdof'un (Türkiye Dijital Oyun Federasyonu) ve emeği geçenlerin emeklerine sağlık...